La cirklodancoj

La cirklodancoj estas konataj en ĉiuj partoj de la mondo, en multaj kulturoj.
Iam per la komuna dancado oni festis la gravajn okazaĵojn de la vivo: la geedziĝfeston, la naskiĝon, la revenon de sukcesa fiŝkaptado, la finon de la rikoltsezono kaj aliajn.
Oni dankis per ĝi, esprimis ĝojon, petis ion ricevi......
La cirklodancado, donante la eblecon esti kune, kreadis kaj subtenadis senton de la komuneco, integradon de la grupo.
La dancantoj povis senti la potencon (forton-povon), kiun ne eblas senti unuope. 

La formo de la cirklo simbolas plenecon kaj unuecon. Eĉ kiam ekstere regas kaoso kaj necerteco, la cirklo kreas la ordon, ebligas al partoprenantoj senti sin sekuraj kaj apogataj.
Krome, dank’ al ĝi, eblas konstati proprajn kapablojn kaj limigojn, sperti fizikan proksimecon kun aliaj personoj, redukti fizikan kaj psikan streĉon, plibonigi la kunordigon inter la vidsenso, la aŭdsenso kaj la korpmovado, sinkronigi la funkciadon de la cerboduonoj.

Ekzistas diversaj dancoj: malrapidaj kaj noblaj (kiel polonezo) au fajroplenaj (kiel zorba). La paŝaro kutime simplas, ne postulas do posedi eksterordinarajn kapablojn.
Eĉ se vi rimarkas dum dancado, ke viaj paŝoj iomete malsimilas al tiuj de aliaj – ne tro zorgu. Vi traktu tion kiel esprimon de via individueco kaj simple ĝuu tion, kio plej gravas – la komunan dancadon.
 
                         Mi kore invitas vin al la cirklo - Danka